Door Frans Konings (Mazoetan)

“Zippin’up my boots, going back to my roots” Sommigen zullen dit disco-nummertje uit de jaren 80 nog wel kennen.

In ieder geval, dit vat in een notendop voor mij de dag samen die ik beleefde met de jongens van KING 2 in de Cammeleur te Dongen.

“Je kan wel meerijden hoor, zaterdag” zei Tripolair nog tegen mij.
Maar Mazoetan wilde fietsen. Fietsen naar Dongen. “Een beetje mijmeren” zou mijn goede vriend Frank Schouten zeggen.

“Het zal wel druk zijn langs het kanaal”, zei ik nog tegen Anita. “Welnee, juist lekker joh” zei ze. Dat gaf me het laatste zetje. En inderdaad, het was heerlijk, ik had wind mee. Zonnetje scheen, weinig tegenliggers. Ik draaide Dongen binnen zoals ik ook in mijn middelbare schooltijd deed. Ik heb een tijdje heen en weer moeten fietsen van Dongen naar Odulphus in Tilburg. Jaar of 14/15 was ik. Vlak daarna zijn we verhuisd uit Dongen naar Tilburg. Bij binnenkomst in het Dorp zelf passeerde ik de Cammeleur op de Hoge Ham. Ik was te vroeg en wilde nog even langs mijn ouderlijk huis fietsen. Ik kwam Youri tegen en zei: “ik fiets nog even door, kom zo”

Herinneringen uit ver verleden kwamen terug, het speelveldje was uitgestorven. Dat was in mijn tijd, begin jaren 80, nooit. Altijd buiten bezig daar. De straat waar ik ben opgegroeid was ook uitgestorven, het maakte me weemoedig.  “Hoeveel mensen die ik goed gekend heb hier zijn inmiddels dood?” Dacht ik bij mezelf. “Mijn oude tandarts bv, zou die nog leven? Moet in de 80 zijn oid”. Ik stond nog even naar mijn oude slaapkamer te staren. Moet een raar gezicht zijn voor wie er nu woont, zo’n starende vreemdeling…..

Ik draaide terug naar de speelplek, de Cammeleur. Ik besloot het gebouw van de achterkant te benaderen. Een goede beslissing, want ik fietste nu door een heerlijk rustig parkje langs de fijne terrasjes aan de achterkant naar de bieb, aan de voorkant. Mijn teamgenoten stonden er al. Youri had al uitgevonden waar we speelden, een theaterzaaltje. Prima plek, fijn voor D4 en DSC dat ze zo’n honk hebben.

Ik stond nog wat te keuvelen aan de bar, over de oude bieb en waar die ook al weer lag. “25 september gaat de bieb weer open, gelukkig, eindelijk leven in de brouwerij!” zei de bardame. Ik kon haar helemaal volgen.

Ik speelde op bord 2 tegen Joost Sips, hij speelde agressief. Ik had het idee dat ik nog agressiever moest counteren, maar ik overdreef waarschijnlijk. In ieder geval, net toen het spannend werd bood mijn tegenstander remise aan. Vreemd aanbod. Ik dacht lang na over hoe slecht ik stond en of ik nog kon spelen. De gedachte aan een kouwe rakker op dat fijne rustige terrasje buiten gaf de doorslag. Ik nam het aan. Bart was toen al klaar, ook remise.

Nou is Bart ook wel te porren en samen gingen we buiten op een lommerrijk plekje zitten. De tegenstander van Bart, Erik, sloot aan. Er ontspon zich een fijn gesprek, de middag was voor mij al geslaagd.

Bram liep hele tijd heen en weer, en deed soort van verslag. Hij dacht dat hij zelf remise zou gaan maken, maar won uiteindelijk. Een meevaller.

“Erik staat slecht”, zei Bram.  Ik dacht, ik ga maar eens even kijken dan.

Dat “slecht” bij MRHZ zag ik niet zo, leek me remise-achtig. Maar goed, even wat verder kijken. Rob stond een kwal achter, maar ik zag nog wel wat kansen voor hem. Frank zat in een toreneindspel dat ik hem wel toevertrouwde, maar ik had blijkbaar gemist dat ie een boer achter stond….

Ondertussen zat Youri hoofdschuddend boven zijn notatieformulier. Schitterende conceptuele partij in 1 zet weggegeven…Amai! Het lot van de schaker Youri, troost je met de gedachte dat je mij in ieder geval geïnspireerd hebt met jouw pot, een ideetje voor later!

De partij van onze captain Ruben is eigenlijk de enige waar ik letterlijk niks van mee heb gekregen, hij won. De wedstrijd was lang spannend kon alle kanten nog op ondanks de blunder van Youri. Erik op bord 1 tegen fijne oppo Maykel werd inderdaad remise. Helaas ontspon er zich toen een serie of “unfortunate events”. Rob liet zich pardoes mat in 1 zetten!, het werd nu penibel.

We zouden nog een matchpunt aan de dag over kunnen houden, maar dan moest Frank deze stelling keepen:

Vraag aan de lezer: wint dit en zo ja hoe?

 

Ik liep weer terug naar buiten, het was drukker geworden op het terras.

Het ging over het avondeten. “Ik fiets zo terug, laat maar weten waar jullie zitten”.
Het werd de Griek naast Intermezzo in Tilburg, in de volksmond: “De Griek van Becx”. Alhoewel Stukkenjagers er zelf niet was, misschien speelden ze niet thuis.

In de Griek besproken we de potjes van Mark Haast die fijne combinatie had tegen Rene Punt en later ook nog het potje van Youri. De sfeer was prettig, ik dronk Grieks bier. “We gaan nog naar Jacks Konings!” klonk het, default… Maar ik ging niet meer mee, het was mooi geweest. Naar bedje pluim na een nostalgische dag.

Oplossing: de tegenstander van Frank deed Koning naar f5 en Dame naar f6. Dat stelt zwart voor een zeer naar probleem omdat het pionnen-eindspel verliest (wit gaat z’n dame geven natuurlijk) wegens extra tempo met de dubbelpion om oppositie op te kunnen heffen. Erg leerzaam en sterk gespeeld van deze D4-speler, Marc Caluwe.

Categorieën: KiNG 2

2 reacties

Frans · 21/09/2021 op 15:32

Ik heb het nog even in table-base gegooid de stelling van Frank, maar zonder pion g4 is het idd remise!

Frans K · 22/09/2021 op 12:52

Odyssey: https://www.youtube.com/watch?v=M8b5gzm7SOQ

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.